Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for the ‘Books’ Category

Βιβλιοκριτική, μέρος ΙΙI

angel_of_darkness.jpg

Μετά το εκπληκτικό Alienist (δείτε προηγούμενο posting στο μπλογκ), ο Caleb Carr συνέχισε στο ίδιο μοτίβο με την έκδοση του επόμενου έργου του με τίτλο «Angel of Darkness» (Ο Άγγελος του Σκότους). Ένας τίτλος αρκετά … σκοτεινός, μαύρος κι άραχνος και ένα θέμα ακόμα πιο noir.

Στο βιβλίο, συναντιούνται και πάλι όλοι οι γνωστοί ήρωες από την πρώτη περιπέτεια: Ο Δρ. Λάζλο Κράισλερ, ο Τζον Μουρ, η Σάρα, οι αδελφοί Isaacson. Ο χώρος γνωστός και γνώριμος: Η συνεχώς εξελισσόμενη πόλη της Νέας Υόρκης αλλά και περιοχές στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπως το Σαρατόγκα Σπρινγκς. Όμως, στο σημείο αυτό ο Carr επιφυλλάσσει την πρώτη του έκπληξη: η ιστορία λέγεται από τη σκοπιά του Stevie the Stevepipe, ενός από τα πολλά παιδιά που είχε πάρει υπό την εποπτεία του ο Δρ. Κράισλερ και τώρα μεγάλωσε αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται και να δουλεύει για το καλό γιατρό. Έτσι, η γλώσσα είναι λίγο … ξένη ακόμα και για αγγλικό κείμενο, καθώς ο Carr προσπαθεί να αποδώσει γραπτά τη γλώσσα ενός παιδιού του δρόμου που είχε πολύ λίγη εκπαίδευση στα πλαίσια του Δρ. Κράιζλερ.

Οι ήρωες στην περιπέτεια αυτή προσπαθούν να ανακαλύψουν το απαχθέν παιδί ενός ισπανού διπλωμάτη εν μέσω κρίσεων στις σχέσεις ισπανίας με αμερική. Μάλιστα, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα, όταν ανακαλύπτουν πως το παιδί δεν το έχουν απαγάγει για πολιτικούς λόγους και όταν κύριος ύποπτος αναδεικνύεται μια γυναίκα Μήδεια. Το ύφος του Carr παραμένει το ίδιο, έστω και τώρα η περιγραφή γίνεται από άλλη οπτική γωνία και γλώσσα. Γνωστοί και διάσημοι τύποι της εποχής εμφανίζονται και πάλι στο βιβλίο: Teddy Roosevelt, Clarence Darrow, Elizabeth Cady Stanton.

Ωραίο διάβασμα με εκρηκτικό τέλος και παρ’ όλη τη μαυρίλα του … αισιόδοξο τέλος (ακούς εσύ φίλε?) Αυτό ήταν το δεύτερο βιβλίο του Carr που πήρα λόγω του εξώφυλλου που το κοσμούσε και που μοιάζει με το εξώφυλλο του προηγούμενου βιβλίου του.

Ι.

Reblog this post [with Zemanta]
Advertisements

Read Full Post »

Alienist – Ο ψυχίατρος

alienist cover

Αγόρασα το βιβλίο αυτό λόγω της τεχνοτροπίας της εικόνας που κοσμεί το εξώφυλλό του. Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη με τίτλο Ο Ψυχίατρος (σε μετάφραση Ερρίκου Μπαρτζινόπουλου). Ο τίτλος φυσικά δεν παραπέμπει σε εξωγήινους και τέρατα, αλλά σε ψυχικές διαταραχές αφού, όπως σημειώνει ο ίδιος ο συγγραφέας:

Prior to the twentieth century, persons suffering from mental illness, were thought to be «alienated,» not only from the rest of society but from their own true natures. Those experts who studied mental pathologies were therefore known as alienists.

Η αλήθεια είναι πως ο όρος ψυχίατρος είναι πολύ πεζός για να αποδώσει τον όρο alienist. Είμαστε στη Νέα Υόρκη, προς το τέλος του 19ου αιώνα. Διοικητής της Αστυνομίας είναι ο μετέπειτα πρόεδρος των ΗΠΑ, Teddy Roosevelt, ο οποίος καλείται να δώσει τέλος σε μια σειρά από ειδεχθείς δολοφονίες μικρών αγοριών που εκπορνεύονται. Στην προσπάθειά του αυτή, θα συγκροτήσει μια ειδική ομάδα (η task force της εποχής) αποτελούμενη από τον Δρ. Laszlo Kreizler, διακεκριμένο alienist της εποχής, τον καλό του φίλο, John Schuyler Moore, αστυνομικό δημοσιογράφο των Τάϊμς, τους εβραϊκής καταγωγής αστυνομικούς ντετέκτιβ Isaacson και την Σάρα, την πρώτη γυναίκα γραμματέα του αστυνομικού σώματος που θέλει κάποια στιγμή να κάνει και αυτή καριέρα ντετέκτιβ.

Είναι, επίσης, μια ταραγμένη κοινωνικά εποχή όταν η Νέα Υόρκη αλλάζει και από λιμάνι υποδοχής μεταναστών από την Κεντρική Ευρώπη γίνεται χρηματοοικονομικό κέντρο. Ο Caleb Carr, ως ιστορικός της εποχής, γνωρίζει πολύ καλά τα κοινωνικο-οικονομικά δεδομένα και στήνει ένα πολύ ακριβές πλαίσιο αναφοράς. Όμως, εκεί που είναι πολύ δυνατός είναι στα ψυχολογικά. Είμαστε λίγο πριν το 1900. Ο William James, o πρώτος καθηγητής Ψυχολογίας στο Harvard έχει δημοσιεύσει το ογκώδες έργο του Principles of Psychology, που αποτελεί στην ουσία το μόνο επιστημονικό εγχειρίδιο ψυχολογίας για την ομάδα. Δεν υπάρχει αρχείο εγκληματιών, δεν υπάρχουν forensic experts, όλα είναι εν τη γενέσει ακόμα. Μέσα από το έργο αναδύεται και ο φόβος των παλαιότερων Νεοϋρκέζων για τους νεότερους μετανάστες, για το ξένο (το άγνωστο), ιδίως όταν αυτό συνοδεύεται από ψυχικά νοσήματα. Η υποκρισία της εποχής φαίνεται και από το γεγονός πως οι καθωσπρέπει Τάϊμς δεν αναφέρουν καθόλου τους φόνους ούτε και τα θύματα.

Τέλος, αν δεν σας φτάνει μόνο αυτό, ο Carr παραθέτει στις σελίδες του βιβλίου 2-3 καταπληκτικές σκηνές όπου τα μέλη της ομάδας συναντιούνται στο εστιατόριο των Delmonico. Η περιγραφή των συνταγών και η αντίδραση των ηρώων, ιδίως των αδελφών Isaacson, είναι μοναδική.

Καλή ανάγνωση,

Ι.

Υ.Γ. Το επόμενο βιβλίο του Carr, το sequel αν θέλετε ήταν το The Angel of Darkness. Αν και το διάβασα με την ίδια ένταση όπως και το Alienist, δεν με ενθουσίασε και τόσο. Το θέμα του ταιριάζει στο σκοτεινό blog της Composition Doll Έγκλημα και Τιμωρία αφού και αυτό αναφέρεται σε serial killer, και μάλιστα γυναίκα.

Read Full Post »

Το διάβασα για πρώτη φορά σε μετάφραση από τις εκδόσεις BELL (την εποχή εκείνη οι εκδόσεις είχαν πολύ καλές και ποιοτικές μεταφράσεις από μεγάλους σύγχρονους συγγραφείς).

Το ξαναδιάβασα στο εξωτερικό στο πρωτότυπο (και σε ειδική έκδοση δωρεά στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου υπο γεγραμμένη από το συγγραφέα).

Αργότερα μου έκαναν δώρο την πρώτη έκδοση του 1954 (αναγραφόμενη τιμή $3.95, πραγματική τιμή: πολύ μεγαλύτερη).

Μιλάω για το έργο του Herman Wouk, Η Ανταρσία του Κέην (The Caine Mutιny). O Wouk,όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό στα ελληνικά είχε γίνει ευρύτατα γνωστός από την τηλεοπτική μεταφορά δύο άλλων βιβλίων του, του Winds of War (Άνεμοι του Πολέμου) και του Πόλεμος και Αναμνήσεις (War and Remembrance) με πρωταγωνιστή τον Robert Mitchum.

caine mutiny book cover

Κεντρικοί ήρωες του έργου, οι έφεδροι αξιωματικοί Στηβ Μάρικ (ο ύπαρχος του πλοίου) και Γουίλ Κηθ (ανθυποπλοίαρχος, αξιωματικός γέφυρας την ώρα της ανταρσίας) που στασιάζουν κατά του δειλού και ψυχοπαθούς κυβερνήτη Φίλιπ Κουίγκ (με έναν καταπληκτικό Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου). Το σκηνικό της ανταρσίας: το θέατρο επιχειρήσεων του Νοτίου Ειρηνικού εν μέσω τυφώνα. Και στη συνέχεια στην αίθουσα του ναυτοδικείου, όπου ο Μάρικ αθωώνεται πανηγυρικά (χάνει, όμως, κάθε ελπίδα να γίνει μόνιμος αξιωματικός).

Παραδόξως δεν πρόκειται για πολεμικό έργο. Για την ακρίβεια είναι μετρημένες οι σκηνές οι πολεμικές στις οποίες συμμετέχει το Κέην και το πλήρωμά του. Αντίθετα, είναι έντονες οι αντιπολεμικές διαθέσεις και τάσεις του. Η μιζέρια του πολέμου, η στριφνή νοοτροπία του Κουίγκ, οι ιδιορυθμίες του πληρώματος, οι προσωπικές τους στιγμές. Το κυνήγι που δέχονται από τον δειλό και παρανοϊκό Κουίγκ, η υποχθόνια παρούσια του Κήφερ (του 3ου αξιωματικού του πλοίου που στην ουσία υποκινεί τον Μάρικ σε ανταρσία).

Ένα καταπληκτικό έργο που διαβάζεται ξανά και ξανά και ξανά.

Ι.

ΥΓ. Σε επόμενο κείμενο, Caleb Carr: The Alienist (ελληνικά, ο Ψυχίατρος).

Reblog this post [with Zemanta]

Read Full Post »

Νέα τάξις

«Ένα κύμα αίματος… η ζωή σταματά, άλλοι σκοτώνουν, άλλοι πεθαίνουν, και αυτό το απίθανο και ανεξήγητο ονομάζεται… νέα τάξις!»

Ανάλυση κάποιου ειδικού για την νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων? Αναφορά κάποιου δημοσιογράφου από κάποιο κοντινό ή μακρινό πεδίο αλληλοεξόντωσης? Όχι! Αντιγράφω από τη σημερινή Καθημερινή της Κυριακής και τη στήλη του Φιλίστορα για το «νέο» τότε μυθιστόρημα, απαγορευμένο στη Σοβιετική Ένωση, του Μπόρις Πάστερνακ: Δόκτωρ Ζιβάγγο.

Διαχρονικές, αιώνιες αλήθειες που ξεπερνούν τα όρια του προσωρινού:

άλλοι σκοτώνουν, άλλοι πεθαίνουν … νέα τάξις!

Read Full Post »

Τίτλοι που διάβασα, διαβάζω και πιθανόν να ξαναδιαβάσω:

1) The memory of running, από τον Ron McLarty. Μια συγκινητική ιστορία ενός μεσήλικα που αναζητά το παρελθόν του, τη χαμένη του αδελφή διασχίζοντας τις ΗΠΑ. Το βιβλίο το πήρα μάλλον παρορμητικά, αφού διάβασα γι’αυτό πολύ καλές κριτικές από τον Stephen King, το βασιλιά του θρίλερ.

2) Runaway Jury, του μετρ του δικαστικού μυθιστορήματος, John Grisham. Δεν μπόρεσα να αντισταθώ στην καταπληκτική ομώνυμη ταινία με τους Ντάστιν Χόφμαν, Τζιν Χάκμαν, Τζον Κιούζακ και άλλους. Αν και στην ταινία οι κακοί είναι η βιομηχανία όπλων, στο βιβλίο είναι η καπνοβιομηχανία.

3) Arthur & George, του Julian Barnes. Σε ελληνική μετάφραση της Αλεξάνδρας Κονταξάκη, από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Μια ιστορία του Άρθουρ (δηλ., του Σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ, γνωστότερου και ως δημιουργού του Σέρλοκ Χόλμς, και του Τζώρτζ, δικηγόρου από το Μπέρμιγχαμ (της Αγγλίας και όχι της Αλαμπάμα).

Καλό διάβασμα και καλή ξεκούραση.

Ι.

Read Full Post »