Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Δεκέμβριος 2007

άσχημο αλλά χρήσιμο…

Είναι από τα πιο κακομούτσουνα μηχανήματα του ΟΣΕ.  Συνήθως το βλέπουμε παρκαρισμένο σε κάποια πλαϊνή γραμμή, αφού είναι μηχάνημα της νύχτας, όταν η κίνηση στη γραμμή είναι περιορισμένη.  Εδώ, το PBR 400 URS της Plasser & Theurer, αυστριακής προέλευσης στο σταθμό της Καλαμάτας.

Αποστολή του το ballast profiling, δηλαδή η τοποθέτηση και το φτιασίδωμα του υποστρώματος χαλικιού πάνω στο οποίο μπαίνουν οι ράγες του τραίνου.

Ι… με διάθεση trainspotting

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

Σε παγκόσμια αποκλειστικότητα, και πάντοτε στο πνεύμα των εποχών, δημοσιεύουμε την παρακάτω φωτογραφία που αποδεικνύει τον εορτασμό χριστιανικών εορτών και σε άλλους τόπους μακρινούς (the truth is out there).  Ιδού λοιπόν, φωτογραφία του αγιου των ημερών στον Άρη.

Στην πραγματικότητα, η φωτό είναι τραβηγμένη λίγο έξω από την Καλαμάτα, την αγαπημένη μου πόλη, στο σιδηροδρομικό σταθμό του Άρι.  Χριστουγεννιάτικη βόλτα με το τοπικό railbus.

Καλή Χρονιά,

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

Εποχιακό και πανέμορφο

Μαζί με τις ευχές μου που τις έχω ήδη αφήσει σε καμιά ντουζίνα γειτονικά σπίτια εδώ στο μπλογκοχωριό και ένα όμορφο τραγούδι (κατ’ εμέ, το ομορφότερο) για τις ημέρες. Πρόκειται για το O Holy Night ή αλλιώς Cantique de Noel και το έχουν τραγουδήσει αμέτρητοι καλλιτέχνες, ενώ έχει μεταφραστεί και σε πολλές γλώσσες.  Καλές γιορτές σε όλους.

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

Ήταν μια κρύα νύχτα του χειμώνα. Το φεγγάρι έπαιζε κυνηγητό με τα σύννεφα

και κάποιοι προσπαθούσαν με όποιον τρόπο μπορούσαν να εργαστούν για να βγάλουν το ψωμί τους (να και η απόδειξη):

Καλές γιορτές και ευτυχισμένες σε όλο το μπλογκοχωριό.

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

πόσα φλιτζάνια καφέ;

Update!

Ο διαγωνισμός τελείωσε και τα αποτελέσματα μπορείτε να τα δείτε στο μπλογκ του Τασου. Εγώ απλά διορθώνω το παρακάτω (το δικό μου σκορ είναι μόνο στο 75%) και ανεβάζω και το εικονίδιο από το σάϊτ του διαγωνισμού:

I am 75% Addicted to Coffee

Τώρα πάω για να πιω τον καφέ μου…

====

Διαβάζοντας το ποστ του μαιτρ μπαρίστα Τάσου περί εθισμού στην καφεΐνη, τα αποτελέσματά μου έδειξαν ότι είμαι XXX% εθισμένος στον καφέ. Ο Τάσος και ο Μάνος είπαν να το κατεβάσω γιατί τα κάναμε σαλάτα 🙂

Για όποιον ενδιαφέρεται, εδώ είναι ο ιστότοπος του τεστ. Πάω τώρα για την μετα-μεσημβρινή δόση καφεΐνης 🙂

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

100+

Μ’αυτά και μ’ αυτά που γράφτηκαν τις ημέρες αυτές για στολίδια, ταινίες και δέντρα, ξέχασα ότι το ανεμολόγιο ξεπέρασε τα 100 ποστ, τα 67 από τα οποία στην πλατφόρμα του wordpress, ενώ τα υπόλοιπα στην παλαιά του βάση στο blogger.

Μέσα από αυτά τα κείμενα, γνωριστήκαμε ηλεκτρονικά και σε κάποιες περιπτώσεις και προσωπικά (face to face), ανταλλάξαμε απόψεις, διασκεδάσαμε, σχολιάσαμε και σχολιαστήκαμε.  Το μέλλον επιφυλάσσει ακόμα περισσότερα κείμενα περί παντός επιστητού (re: everything and anything, όπως είναι και η λεζάντα του μπλογκ), περισσότερες φωτογραφίες, κριτικές, και σχόλια.  Και επειδή όλοι λένε ότι ο χώρος αυτός που διεθνώς αποκαλείται blogosphere, δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα μικρό (ή μεγάλο και Γαλατικό, ίσως) χωριό, να το μπλογκοχωριό μας (χιονισμένο και εορταστικό).

Καλή μας συνέχεια.

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

ταινίες της εποχής

Όχι ταινίες εποχής, αλλά ταινίες της εποχής, με άλλα λόγια ταινίες που πρέπει να τις ξανα-δούμε σε χιλιοστή επανάληψη αυτή την εποχή. Στο πνεύμα των εορτών και συνεχίζοντας τα εορταστικά κείμενα που γράψαμε προχτές και χτες, να και οι ταινίες που πρέπει να δούμε για να μπούμε στο πνεύα των χριστουγέννων.

1. Scrooge. Βασισμένη στο έργο του Κάρολου Ντίκενς «Α Christmas Carol». Η γνωστή ιστορία του τσιγκούνη και μισάνθρωπου Ebenezer Scrooge που αλλάζει τρόπο και σκέψη μετά την επίσκεψη των τριών πνευμάτων το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων. Επίσης, κεντρικό ρόλο και ο μικρός Tim Cratchitt (Tiny Tim) με τη διάσημη ατάκα «God blesses us, everyone.»

Υπάρχουν πολλές εκδόσεις της εν λόγω ταινίας, κατά την άποψή μου οι καλύτερες και δημοφιλέστερες είναι δύο:
(α) αυτή με τον γνωστό ηθοποιό George C. Scott στο ρόλο του Scrooge, παραγωγής 1984, και
(β) αυτή του 1951 (ασπρόμαυρη) με τον Alastair Sim στον κεντρικό ρόλο. Η έκδοση αυτή είναι και αυτή που μου αρέσει περισσότερο. Είναι λίγο πιο νουάρ, λίγο πιο πιστή στο κείμενο του μεγάλου Ντίκενς.

Περιττό να πω ότι την εν λόγω ταινία, την βλέπω κάθε χρονιά 2-3 φορές μέσα στις γιορτές. Επίσης, είχα την τύχη να δω το ομώνυμο έργο στο ιστορικό θέατρο Ford στην Washington, εκεί που δολοφονήθηκε ο πρόεδρος Λίνκολν από τον John Wilkes Booth (να και θέμα για το έγκλημα και τιμωρία της αγαπητής Νίνας).

2. It’s A Wonderful Life.
Του Φρανκ Κάπρα με τους James Stewart, Donna Reed και άλλους, παραγωγής 1946 (ασπρόμαυρη).

Η ταινία πραγματεύεται την προσπάθεια ενός γέρου αγγέλου, του Clarence, που στέλνεται στη Γη για να αποτρέψει τον George Bailey (που τον παίζει ο James Stewart) να αυτοκτονήσει λόγω οικονομικών προβλημάτων και εκείνος του δείχνει πώς θα ήταν η ζωή των άλλων γύρω του αν ο ίδιος δεν ζούσε.

Κλασσικές ατάκες από την ταινία:
«Clarence! Clarence! Help me, Clarence! Get me back! Get me back, I
don’t care what happens to me! Get me back to my wife and kids! Help me
Clarence, please! Please! I wanna live again. I wanna live again.
Please, God, let me live again.»

Και άλλη μία:
«What is it you want, Mary? What do you want? You want the moon? Just
say the word and I’ll throw a lasso around it and pull it down.»

Οι ανωτέρω ταινίες μπορούν να συνδυαστούν σε μαραθώνιο ταινιών τα σαββατοκύριακα (ιδίως αν έχει άσχημο καιρό έξω και ζεστή σοκολάτα ή άλλο αφέψημα/ρόφημα της επιλογής σας).

3. Home Alone.

Αναφέρομαι, φυσικά, στην πρώτη από τις τρεις ταινίες (αυτή του 1990), που ανέδειξε τον Macaulay Culkin. Μαζί του ο Joe Pesci, o Daniel Stern, o John Heard, και ο μακαρίτης John Candy. Η ιστορία γνωστή: η οικογένεια φεύγει άρον-άρον σε ταξίδι και αφήνει πίσω μόνο του τον βενιαμίν της οικογένειας που μένει έτσι ελεύθερος να κάνει άνω-κάτω το σπίτι, τη γειτονιά, αλλά και προλαβαίνει να τα βάλει με τους κακούς της ταινίας και να τους νικήσει.

Στην ταινία αυτή μου αρέσει πολύ και η μουσική επένδυση. Όμορφα και κλασσικά χριστουγεννιάτικα κομμάτια, όπως:
Santa Calus is Comin’ to town, Please come home for Christmas, White Christmas, και το πολύ αγαπημένο μου «Carol of the Bells».

Αν κουραστείτε από τις πολλές ταινίες, μπορείτε να χαλαρώσετε με μια ζεστή σοκολάτα, eggnog ή ό,τι άλλο, ακούγοντας παραδοσιακά ελληνικά και ξένα κάλαντα.

Καλές γιορτές με μια πρόσκληση προς γνωστούς και μη: Ποιες ταινίες βλέπετε τις ημέρες αυτές; Τι μουσική ακούτε;  Γράψτε τις προτιμήσεις σας.

Ι.

Powered by ScribeFire.

Read Full Post »

Older Posts »