Βιβλιοκριτική, μέρος ΙΙI

Μετά το εκπληκτικό Alienist (δείτε προηγούμενο posting στο μπλογκ), ο Caleb Carr συνέχισε στο ίδιο μοτίβο με την έκδοση του επόμενου έργου του με τίτλο “Angel of Darkness” (Ο Άγγελος του Σκότους). Ένας τίτλος αρκετά … σκοτεινός, μαύρος κι άραχνος και ένα θέμα ακόμα πιο noir.

Στο βιβλίο, συναντιούνται και πάλι όλοι οι γνωστοί ήρωες από την πρώτη περιπέτεια: Ο Δρ. Λάζλο Κράισλερ, ο Τζον Μουρ, η Σάρα, οι αδελφοί Isaacson. Ο χώρος γνωστός και γνώριμος: Η συνεχώς εξελισσόμενη πόλη της Νέας Υόρκης αλλά και περιοχές στα βόρεια της πολιτείας της Νέας Υόρκης, όπως το Σαρατόγκα Σπρινγκς. Όμως, στο σημείο αυτό ο Carr επιφυλλάσσει την πρώτη του έκπληξη: η ιστορία λέγεται από τη σκοπιά του Stevie the Stevepipe, ενός από τα πολλά παιδιά που είχε πάρει υπό την εποπτεία του ο Δρ. Κράισλερ και τώρα μεγάλωσε αλλά εξακολουθεί να βρίσκεται και να δουλεύει για το καλό γιατρό. Έτσι, η γλώσσα είναι λίγο … ξένη ακόμα και για αγγλικό κείμενο, καθώς ο Carr προσπαθεί να αποδώσει γραπτά τη γλώσσα ενός παιδιού του δρόμου που είχε πολύ λίγη εκπαίδευση στα πλαίσια του Δρ. Κράιζλερ.

Οι ήρωες στην περιπέτεια αυτή προσπαθούν να ανακαλύψουν το απαχθέν παιδί ενός ισπανού διπλωμάτη εν μέσω κρίσεων στις σχέσεις ισπανίας με αμερική. Μάλιστα, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο περίπλοκα, όταν ανακαλύπτουν πως το παιδί δεν το έχουν απαγάγει για πολιτικούς λόγους και όταν κύριος ύποπτος αναδεικνύεται μια γυναίκα Μήδεια. Το ύφος του Carr παραμένει το ίδιο, έστω και τώρα η περιγραφή γίνεται από άλλη οπτική γωνία και γλώσσα. Γνωστοί και διάσημοι τύποι της εποχής εμφανίζονται και πάλι στο βιβλίο: Teddy Roosevelt, Clarence Darrow, Elizabeth Cady Stanton.

Ωραίο διάβασμα με εκρηκτικό τέλος και παρ’ όλη τη μαυρίλα του … αισιόδοξο τέλος (ακούς εσύ φίλε?) Αυτό ήταν το δεύτερο βιβλίο του Carr που πήρα λόγω του εξώφυλλου που το κοσμούσε και που μοιάζει με το εξώφυλλο του προηγούμενου βιβλίου του.

Ι.